( 1 ) خيانت از جمله صفات بارز معاويه يكى خيانت بود و اين طرفدار سرسخت جاهليّت بر وفاى به عهد و ديگر ارزشهاى انسانى اعتقادى نداشت و از جمله خيانتهاى بزرگ وى آن بود كه در صلح با امام بزرگوار ، حسن بن على عليه السّلام شرايطى را قائل شد و بىشرمانه در حضور گروههاى مردم اظهار داشت كه همهء آنها را زير پا گذاشتم و به هيچ كدام عمل نخواهم كرد . به اين ترتيب خلق و خوى جاهليت خود را كه تجسّم وقاحت ، گزافه‌گويى ، بىشرمى و پررويى بود ، آشكار كرد . ( 2 ) دروغگويى معاويه دروغگويى ناسپاس بود كه هيچ ارتباطى با راستى و صداقت نداشت ، به مردم شام دروغ گفت و آنان را فريب داد بر اين كه او از همه كس به پيامبر گرامى اسلام نزديكتر است و آن حضرت وارثى جز معاويه ندارد ، و همچنين به مردم شام دروغ گفت و مدّعى شد كه امام امير المؤمنين عليه السّلام ، عثمان بن عفّان را به قتل رسانده و خود در پى خونخواهى اوست ، همچنان كه به آن مردم دروغ گفت و مدّعى شد كه امام عليه السّلام كسى است كه صحابى بزرگ ، عمّار بن ياسر را در جنگ صفّين به قتل رسانده است ، و از علاقهء شديد و پافشارى كه بر دروغ داشت به منظور دروغ بستن به خدا و رسول خدا ، دستگاهى به وجود آورده بود و جمعيتهايى از دروغ‌پردازان را جهت دروغ‌پردازى فراهم كرده بود كه گاهى در فضيلت صحابه و گاهى در پايين آوردن مقام اهل بيت عليهم السّلام احاديثى جعل مىكردند . . . براستى كه معاويه بر دروغ خو گرفته و روش زندگى خود و آيين حكومت خود را بر اساس آن نهاده بود . ( 3 ) پيمان‌شكنى معاويه از جمله صفات معاويه پيمان‌شكنى و حيله‌گرى بود ، وى با گروهى از